ذكر نكرده، بلكه او را ربّ خوانده است. اين نشان ميدهد كه فرانسيسان پايان سدهٴ سيزدهم، به مطالعهٴ آثار ابنميمون ميپرداختند، شايد در حكم نوعي پادزهر عجيب در برابر آثار ابنرشد و ارسطو.
ريچارد ميدلتوني1
حكيم الٰهي و فيلسوف فرانسيسي كه بنا بر روايتها او را انگليسي (يا اسكاتلندي) فرض ميكنند، همچنانكه نامش هم انگليسي است. ولي نام متداول (لاتيني) او2 دلالت بر جاي خاصي در هيچ كشوري ندارد. ممكن است اصل او از آكسفوردشاير يا نورثمپتونشاير3 باشد.
احتمالاً در آكسفورد و پاريس تحصيل كرد، در 1284 ـ 1285، از دانشگاه پاريس فارغالتحصيل شد و درهمان شهر به تدريس پرداخت؛ پس از 1288، براي مدتي كوتاه، معلم خصوصي پسر شارل دوم آنژو، سن لويي تولوز بود كه در آن هنگام، در كاتالونيا زنداني بود؛ او در اواخر سدهٴ سيزدهم يا اوايل سدهٴ چهاردهم، فوت كرد.
او از متكلمان فرقهٴ فرانسيسي بود، ولي تمايلات التقاطي داشت. با اينكه از شاگردان قديس بناونتور بود، در برخي اصول از قديس توما پيروي ميكرد. در 1283، رئيس فرقه او را همراه با چند تن مأمور كرد تا تعاليم پير اوليوي را مورد رسيدگي قرار دهند.
مهمترين آثارش مسائل مورد بحث (اواخر 1284)، پرسشها و پاسخها (1285 ـ 1287)، و معروفتر از همه شرحي بر عبارات پطروس لومباردي (حدود 1285 ـ 1295) است.
بسياري از مسائل واقع در مرزهاي علوم و فلسفه را مورد بحث قرار داد، از قبيل بينهايت، كثرت عوالم، حركت، گرانش، و غيره. دستگاه بطليموس را بدون توجه به اعتراضات بطروجي و ابنرشد بر آن پذيرفت، همين مطلب را ميتوان در مورد فرانسيسي فرانسوي برنار وِردُني اظهار كرد؛ اين نقطهٴ عطفي در تفكرات نجومي به شمار ميرفت.
راجر بيكن4
مندرجات: 1) زندگي؛ 2) ارزيابي كلي؛ 3) آثار تاريخدار؛ 4) آثار سالهاي 1266 ـ 1267؛ 5) مسائل مربوط به رسالههاي ارسطو؛ 6) منطق؛ 7) رياضيات؛ 8) اخترشناسي و اخترشماري؛ 9) تقويم؛ 10) مكانيك؛ 11) اوپتيك؛ 12) كيميا؛ 13) تاريخ طبيعي؛ 14) جغرافيا؛ 15) طب؛ 16) علوم تجربي ؛ 17) فلسفه؛ 18) مدخل فلسفه؛ 19) طرز تلقي در مورد يهود و اسلام؛ 22) افسانههاي مربوط به بيكن؛ (23 تا 25) متن؛ 23) اولين متنهاي چاپ شده؛ 24) سه تأليف